De EP van het powertrio uit Rotterdam begint met het gehuil van wolven. De biografie rept over gevaar, demonen, duivelsuitdrijving en de donkere kant van het leven, maar dat lijkt toch een beetje teveel gezegd. Het opwindende leven in de dierentuin komt al een stuk dichter bij de waarheid... Niet dat iets mis is met de band (het zullen zeker geen schoothondjes zijn), maar de presentatie ervan wordt hier nogal overdreven.
De teksten zijn inderdaad behoorlijk somber en zwaar op de hand, wellicht dat daar het donkere randje op leunt. Maar de muziek zelf is opzwepend, krachtig en ligt lekker in het gehoor. Geen Stonerpop, eerder een goudeerlijke combinatie van Trashrock a la Nick Cave, Rock'n Roll en hier en daar een likje stoner op de gitaar.
Het heeft allemaal een hoog meezing- en nekkrampgehalte en waarschijnlijk kun je live prima op deze band rondstuiteren. De vijf nummers op deze EP smaken in ieder geval naar meer.

De Rotterdamse band Crowjane is opgericht in 2006 en ze beschrijft zichzelf als “stonerpop met een donkere ziel”. Met voornamelijk optredens in de Randstad en een aantal radio-optredens vond de band het nu tijd om muziek vast te leggen op cd.

De eerste EP van Crowjane is getiteld Small Tragedies en rockt van begin tot eind. Het plaatje duurt slechts 16 minuten en geeft goed aan wat voor muziek Crowjane maakt. Er is ruimte gemaakt voor vlottere rocknummers en rustigere popliedjes.

Na een intro van harde sirenes brandt Crowjane los met ‘Wolfpak’. Dit nummer rockt van begin tot eind en is erg goed om aan te horen. In de nummers hierna neemt de band steeds wat gas terug. Dit komt de plaat naar mijn idee niet ten goede, aangezien het hardere werk net wat lekkerder in het gehoor ligt. De afsluiter van de EP is een rustige pop-ballad en wekt weinig interesse om nog met aandacht te gaan luisteren.
Small Tragedies is een leuke eerste EP welke helaas vrij kort duurt. De stonerrock op het begin van de cd tot aan de rustige ballads aan het eind klinken stuk voor stuk erg goed. Ben je nieuwsgierig geworden naar de muziek van Crowjane? Op de website van Crowjane zijn zowel de EP als enkele live nummers te horen.

CrowJane uit Rotterdam speelt stonerpop. En hoe! De vijf tracks tellende EP Small Tragedies begint met het sfeervolle gehuil van wolven ter inleiding van het eerste nummer WolfPack. Erg slim, waant als luisteraar word je meteen geboeid en het past bovendien bij de algehele uitstralng van het hoesje. Al direct bij de eerste rauwe noten is duidelijk dat deze band geinspireerd is door de grote naam in dit genre, namelijk Queens Of The Stone Age. Erg verassend is het feit dat de stem van zanger Corvin in het melodieus en gevoelig gezongen deel van WolfPack opeens erg lijkt op de van Frank Boeien. Geweldig! Jammer dat dit stemgeluid niet in de andere nummers terug te horen is, want de combinatie tussen deze stem en de rauwe zanglijnen zijn echt uniek en geven de band een eigen geluid. De overige nummers missen helaas deze eigen sound, maar dat neemt niet weg dat ze stuk voor stuk erg goed zijn. De akoestische afsluiter Hooves geeft aan dat de band zich ook staande weet te houden in een wat rustiger setting. CrowJane kan dan ook trots zijn op deze eerste EP!

'Small Tragedies' is het debuutalbum van het uit Rotterdam afkomstige trio CrowJane. Op de ep treffen we een vijftal nummers aan, die allen te maken hebben met de donkere kant van het leven en dit hebben de heren gegoten in een lekker klinkend stonerpop-album.
Veelzeggende titels als 'Wolfpack', 'Seven Snakes' en 'Suicide Sequence' laten een aangenaam ritme, aangevuld met de stem van zanger Corvin, alsmede strakke gitaar-riffs de revue passeren.
Hoewel het nummer 'Lo-Fi Love' meer van een ballad weg heeft, is het toch best pakkend. De bandleden zijn goed op elkaar ingespeeld en dat is dan ook goed te horen. De eerste boekingen heeft de band reeds op zak. Een goede zaak, want een live-optreden geeft zeker nog meer muzikale voldoening.

CrowJane doet op het eerste gehoor sterk denken aan het Schotse Stiltskin, maar heeft ook iets weg van het Amsterdamse Jewel in the Mire. Van de eerste band heeft men na die ene Levi's-hit weinig meer vernomen, de tweede is intussen opgeheven. Hopelijk vergaat het deze band beter. Was deze cd in een iets betere studio opgenomen en was er wat meer aandacht aan de hoes besteed, dan was de band klaar voor de platenzaak. Het clubcircuit moet al oppassen.

Opeens lag hij op de deurmat. Een EP met vijf ijzersterke nummers. Het eerste schijfje van CrowJane is een feit.
Wolvengejank over de versterker waarschuwt je oren voor onheilspellend gevaar.De band zet in. Het is over en uit met de luisteraar. Je ziel voorgoed verkocht aan deze muzikanten uit de omgeving van Rotterdam.
De smerige rock 'n roll van CrowJane met invloeden van o.a. Nick Cave, Interpol en Iggy Pop doen je verlangen naar donkere, rokerige kroegen met een Jackie D in je hand en aan je zijde een vol getatoeeerde zwartharige nymfomane met een opwindende blik in haar groene ogen.
Lekkere vette productie en gewoon goede songs met als bijkomertje van al dit vuige werk de ballad 'Hooves'.
Als je deze EP wilt bestellen, dan surf je naar crowjane.nl. Voor vijf euro ben je dan even heel gelukkig!